Ik heb geen carrière, ik heb een leven

Je loopbaan. Het beslaat een groot deel van ons leven en des te belangrijker is er om er niet te lichtzinnig over te denken. Maar eigenlijk ook niet te zwaar. Uh?!.. dat is toch heel tegenstrijdig?! Ja dat klinkt inderdaad zo, alleen mijn ervaring is dat ‘iets’ nooit helemaal zwart of wit is. Het is en en. Het grijze gebied zeg maar!

Het grijze gebied is een heel mooi gebied. Groot, maar zeker mooi. Het is een speelveld waarin je mag spelen. Zo ook met jouw loopbaan. Er zijn namelijk maar weinig mensen die van jongs af aan weten welke plek ze willen innemen op de arbeidsmarkt en met welk doel. Voor de meesten is het echt zoeken. En dat is oké.. Maak gebruik van dat mooie grijze speelveld.

Hoe het nu bij de meeste mensen gaat

Door de vele keuzes aan opleidingen, beroepen en bedrijven schieten we vaak aan onszelf voorbij. We gaan vrij snel over tot het maken van keuzes op basis van wat er is of wat aan ons is aangereikt (lees opleidingen, beroepen en vacatures).

Het zicht krijgen op wie je werkelijk bent is niet iets wat veel (of regelmatig) aandacht krijgt op scholen. De focus ligt vooral op uitleg geven tussen verschillende beroepen. Dit gebeurt aan de hand van open dagen en gastlessen. Als leerling kies je vervolgens voor een bepaalde richting of baan, want zo zijn we dat gewend. En dit doen we op jonge leeftijd, waarbij een cruciale vraag nog niet beantwoord kan worden: wie ben ik? Het gedeelte in de brein dat beslissingen neemt en tegenwicht biedt aan alle rondvliegende, soms heftige emoties, is tot midden twintig namelijk nog in ontwikkeling.

Toch maken we op die leeftijd een keuze. We moeten een richting kiezen. En zo starten we een opleiding en vinden we onze eerste baan. Je loopbaan is gestart en je rolt een bepaalde branche in. Eentje waarvan je niet had gedacht dat je daarin terecht zou komen.

Bij sommigen pakt deze route fijn uit en komen ze uiteindelijk op een plek waar ze zich prettig voelen. Toch zijn er een hoop mensen waarbij het gaandeweg begint te knagen. Twijfels ontstaan over het gekozen beroep of de werkgever. Maar wat je dan wel wilt is je nog niet duidelijk. Je denk na over alternatieven. Je merkt dat je van alles leuk vindt, maar niets springt eruit. Het gevoel dat je geen uitblinker in iets bent zorgt voor teleurstelling.

Herken je dit pad? 

Je bent niet de enige! Jouw pad is namelijk tot stand gekomen door keuzes die je hebt gemaakt op jonge leeftijd en de manier waarop ons onderwijssysteem hierin faciliteert. En dit is vooral gericht op het vinden van werk en minder op het ontdekken van wie je in essentie bent, waar je voor staat en wat daar het beste bij past.

En weet je wat? Dit is niet het einde van de wereld, want je hebt ontzettend veel geleerd. Elke stap die je tot nu toe hebt gezet, is nodig geweest om te komen tot waar je nu staat. Je hebt namelijk ALTIJD de optie om opnieuw te kiezen in het leven. En laten we eerlijk zijn: dat is regelmatig nodig. De jas die je hebt aangetrokken als jong(er) persoon past je waarschijnlijk niet meer (denk aan het brein dat nog in ontwikkeling is!). Daarnaast veranderd de arbeidsmarkt ook continue. Banen verdwijnen of wijzigen.

Het paradoxale van keuzes maken ten aanzien van werk en je loopbaan is het volgende: het gaat eigenlijk niet om het kiezen van een soort baan of werk, maar om het steeds meer of opnieuw herkennen van jezelf en op basis hiervan (zo veel mogelijk) aansluiting te zoeken bij de vraag op de arbeidsmarkt. Vervolgens om weer te ervaren en leren (en te genieten van de reis).

Ik sluit af met een mooie uitspraak van Benjamin Zander:

Ik heb geen carrière, ik heb een leven.